Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/16937 E. 2023/2156 K.

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/568 E., 2021/451 K. HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi/ İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/163 E., 2019/118 K. Taraflar arasındaki evlilik birliği devam ederken, üçüncü kişi ile birlikte olma iddiasına dayalı manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkilinin eşi dava dışı ...'nun 12.01.2018 tarihinde davacı ile yapmış olduğu konuşmada hayatında bir başka erkek olduğunu itiraf ettiğini, 18.01.2018 tarihinde davalının eşi ... 'in İncirlik Hava Lojmanlarına gelerek davacı ile görüşmek istediğini belirttiğini, yapılan görüşmede ... ile davalı arasında cinsel birlikteliğin olduğunu gösterir nitelikte cep telefonu mesajlarının davalının telefonunda görüldüğünü, davalının eylemlerinin müvekkilinin kişilik haklarına ağır saldırı niteliği taşıdığını, psikolojik olarak aşırı yıpranmasına, sosyal çevresine karşı utanır hale gelmesine ve yaptığı iş ile bulunduğu mevki itibariyle onurunun ve haysiyetinin travmatik biçimde zedelenmesine yol açtığını belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; davacı ve eşi ile bir dönem aynı görev yerinde ve aynı lojmanda kalan müvekkilinin ailecek görüştüğünü, iddiaların gerçek dışı olduğunu, sadece bir arkadaşlık ilişkisi olduğunu, bunun dışında ve ötesinde bir ilişki yaşanmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 06.07.2018 tarih ve 2017/5 Esas - 2018/7 Karar sayılı kararına göre davacının davalıdan manevi tazminat talebinde bulunamayacağı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; tarafların TSK personeli olmaları nedeniyle sadakat sorumluluğu bulunduğunu, davalının Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Yönetmeliğinde belirtilen ve her askerde bulunması lazım gelen ahlaki ve manevi vasıflara uygun olmayan eyleminden ötürü müvekkilinin belirtilen travmatik yıkımlardan etkilenmeyeceğinin düşünülmesinin mümkün olmadığını, aleyhe yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını belirtmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davalının davacıya yönelik olarak doğrudan doğruya davacının bedensel veya ruhsal bütünlüğüne yönelik hukuka aykırı bir fiili bulunmadığı" gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili ile davalının asker olması sebebiyle aralarında mevzuata dayalı bir sadakat ve sorumluluk ilişkisi bulunduğundan karar verilirken YİBGK içtihadının esas kabul edilmesinin yanılgılı olduğunu, davalının üstü konumdaki müvekkiline itaat mecburiyeti bulunması sebebiyle aralarında oluşan itaat, sadakat ve sorumluluk ilişkisi sebebiyle YİBGK içtihadının geçerli olamayacağını, davanın kabulü gerektiğini, dava tarihi itibariyle içtihatlar lehe olduğundan aleyhe yargılama gideri ve vekalet ücreti yükletilmemesi gerektiğini belirtmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının evlilik birliği devam ederken, davacının dava dışı eşinin davalı ile birlikte olması iddiasına dayanan manevi tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi. 3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 06.07.2018 tarihli ve 2017/5 Esas, 2018/7 Karar sayılı kararı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Değerlendirme bölümüde açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.