Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/5975 E. 2026/10710 K. – Cumhurbaşkanına

Konu: Cumhurbaşkanına Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2026/5975
Karar No
2026/10710
Karar Tarihi
Konu
Cumhurbaşkanına Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/403 E., 2022/31 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, Anayasanın "Düşünce ve kanaat hürriyeti" başlıklı 25. maddesi ile AİHS'nin 10. maddesinde düzenlenen "İfade özgürlüğüne" göre paylaşımlarının Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturmadığına, Pakdemirli- Türkiye kararında AİHM, siyasi kişiler için eleştiri sınırlarının daha geniş olduğunu kabul ettiğine, katılanın aynı zamanda iktidar partisinin genel başkanı olması nedeniyle siyasi bir kişilik olduğuna, suçu kabul etmemekle birlikte mahkumiyet kararı verilecekse de eylemin 5237 sayılı Kanun'un 125. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın Karataş Asliye Ceza Mahkemesince 07.10.2020 tarihinde alınan yakalamalı savunmasında savunmasını asıl mahkemesinde yapacağını belirtmesine rağmen, duruşmadan haberdar edilmeden ve savunması alınmadan yokluğundan karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, başkaca yönleri incelenmeksizin, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2026/5975, K. 2026/10710, T. 08.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2026-5975-e-2026-10710-k-490c857701f6