Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2025/13135 E. 2026/9715 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1606 E. 2025/1568 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görme olasılığı bulunan şikayetçi ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Şikayetçi vekilinin temyiz istemi; sanığın söylemlerinin hakaret suçuna vücut verdiği, ağır eleştiri, kaba ve nezaket dışı hitap minvalinde olmadığından bahisle kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanık hakkında tensiple beraat kararı verildiği, kabule göre de sanığın sözlerinin hakaret suçunu oluşturduğu için mahkum edilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın Facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde yaptığı yorum içeriğindeki ifadelerin şikayetçinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici kaba, nezaket dışı söz ve eleştiri niteliğinde olduğundan, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından, sanık hakkında atılı suçtan derhal beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında şikayetçi vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tarsus 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2026 tarihinde karar verildi.