Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/8870 E. 2026/8506 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/8870
Karar No
2026/8506
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/556 E. 2024/263 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, katılanın koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Bozma üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılanın temyiz isteğinin; hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile kurulduklarına, cezaların alt sınırdan verildiğine, görevi nedeniyle tehdit edildiğine, suç vasfının hatalı değerlendirildiğine, bu nedenle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır. 2. Sanığın temyiz isteği; hükümler usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması talebi bulunduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1.5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca gıyapta hakaret suçunun en az üç kişi ile ihtilat edilerek işlenmesi, ayrıca failin sözleri en az üç kişinin duyabileceği bir ortamda ve şekilde söylemesi yeterli olmayıp, muhatapların bizzat anlamaları ve vakıf olmaları gerektiği hususları dikkate alınarak, dosya kapsamında dinlenilen tanıklar ...., .... ile ....'nin hakaret sözlerine ilişkin bir duyumlarının bulunmaması, sözleri duyduğunu söyleyen ...'nın soruşturma aşamasında sanığı odadan çıkardıktan sonra katılana hakaret ettiği, tanık ...'ın aşamalarda sanığın bahçede katılana yönelik hakaret ettiği, tanık ...'ın ise aşamalarda sanığın küfür ettiğini ancak kime söylediğini bilmediği şeklinde beyanda bulunmaları karşısında, gıyapta hakaret suçunun ihtilat öğesinin ne suretle oluştuğu kanıtlarıyla birlikte açıklanıp tartışılmadan, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 2. 1. No'lu bozma nedenine uyularak yapılacak yargılama sonucunda ihtilat öğesinin oluşmadığının anlaşılması halinde ise, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ''Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile tehdit suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği, 3.Kabule göre de, Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken birden fazla suçtan hükümlülüğü içeren ilamdaki hangi cezanın tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ile katılanın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/8870, K. 2026/8506, T. 05.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-8870-e-2026-8506-k-4ef467b11880