Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/5986 E. 2026/6456 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/5986
Karar No
2026/6456
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/339 E. 2024/459 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, tartışma sırasında hakaret olmayan sözleri katılan ...'a yönelik söylediğine, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna, tanıklarının dinlenilmediğine ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir III. GEREKÇE Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik İncelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın savunması, katılanların beyanları, tanığın anlatımı, tutanaklar karşısında üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 1. Hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine, aynı Kanunun genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması, 2. Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde aynı anda birden fazla sağlık görevlisine yönelik hakaret suçundan hüküm kurulurken önce 7243 sayılı Kanun'un 28. maddesi değişik 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek 12/2-a maddesi gereğince yarı oranında artırım yapıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 43.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinde yer verilen "...ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Rize 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/5986, K. 2026/6456, T. 07.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-5986-e-2026-6456-k-10655f2af283