Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/3890 E. 2025/20462 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/3890
- Karar No
- 2025/20462
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/126E. 2024/46K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit SUÇ TARİHLERİ : 17.05.2015/ 18.05.2015 HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Bozma üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteğinin; hükümleri temyiz etmek istediğine, kusurunun bulunmadığına, bu nedenle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır. III. GEREKÇE A.Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik, Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın savunmaları ile mesaj tespit tutanağına göre sanığın mahkumiyetine, sabıka kaydı ile suça eğilimli kişiliği dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmaması yönünde Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş sanığın bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir. Ancak, 1. Daha önceden hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, mahkum edildiği hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesine aykırı olarak seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Kabule göre de, Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki ilamının verildiği tarih itibari ile kesin nitelikte adli para cezası olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı anlaşıldığından sanığın başkaca tekerrüre esas sabıkasının bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden, 07.11.2024 gün ve 7531 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendine (1) numaralı alt bendinden sonra gelmek üzere yeni bir bent eklenmiş ve hakaret (125. maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (c) bentleri ile dördüncü fıkrası) suçu ön ödeme kapsamına alınmıştır. Bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak 5271 sayılı Kanun'a 7531 sayılı Kanun'la eklenen geçici 7/2. maddesinde yer alan '' soruşturma veya kovuşturma evresine geçilmiş dosyalar bakımından'' ibaresinin Anayasa Mahkemesi'nin 27.03.2025 tarih, 2024/197 E., 2025/86 K. sayılı kararıyla Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesi kapsamına giren hakaret suçu yönünden Anayasa'nın 38. maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 7. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, hakaret suçuna yönelik sair yönleri incelenmeksizin, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde karar verildi.