Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/3650 E. 2026/10152 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/652 E. 2023/2487 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanıklar hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıklar hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, sanıkların atılı suçu işlediğine, emsal kararlar uyarınca da atılı suçun oluştuğuna, sanıkların açıklamalarının ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine, eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığına yöneliktir. III. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince sanıklar hakkında verilen beraat kararının hüküm kısmında Kanun numarası "5271" yerine "2571" olarak yazılmış ise de, belirtilen husus sonuca etkili olmadığından mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu belirlenmiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların dağıttıkları bildiri ve içeriğindeki sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp kaba ve rahatsız edici söz, ifade özgürülüğü ve siyasi eleştiri niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sanıklar hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçunun yasal unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Biga 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde karar verildi.