Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/3536 E. 2026/8236 K. – Cumhurbaşkanına

Konu: Cumhurbaşkanına Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/3536
Karar No
2026/8236
Karar Tarihi
Konu
Cumhurbaşkanına Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1407 E., 2024/43 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul Anadolu 60. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir. 2..Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, hakaret suçunun düzenlenmesinin temel mantığının insanın maddi ve manevi değerlerinin zarar görmemesini sağlamak olduğuna, suça konu paylaşımın eleştiri sınırlarını aşarak hakaret suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğuna, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dosya içeriğine göre sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla birlikte, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suça konu paylaşımların hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığının kabul edilmesi nedeniyle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, (e) bendi gereğince karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından "sanığa yüklenen suçun sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi" kısımının çıkarılarak yerine; “sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle CMK'nin 223/2-a maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 60. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/3536, K. 2026/8236, T. 04.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-3536-e-2026-8236-k-0bd3c02083ed