Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/11944 E. 2025/11373 K. – Görevi Yaptırma
Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/11944
- Karar No
- 2025/11373
- Karar Tarihi
- Konu
- Görevi Yaptırmamak İçin Direnme
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/94 E., 2024/182 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; Şikayetçinin görevi yaptırmamak için direnme suçundan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle, vekilinin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün, sanık müdafii yönünden temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen kararın Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından bozulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince sanığın beraatine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEBİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık lehine vekalet ücreti verilmesi talebine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın yargılandığı aynı davada, diğer suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulmuş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka uygun bulunmuştur. IV. KARAR 1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca, suçtan doğrudan zarar görmediği halde Kanun'a aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, İçişleri Bakanlığına bu niteliği ve dolayısıyla aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve vekalet ücreti yönünden sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2025 tarihinde karar verildi.