Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/11536 E. 2025/1687 K. – Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/372 E., 2022/37 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Üst Cumhuriyet savcısı, sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece; sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ Üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; aleniyet unsurunun tartışılmadığına ve hesap hatası sonucu eksik ceza tayin edildiğine, Sanığın temyiz istemi özetle; kararın hukuka aykırı olduğuna ve kaldırılmasına, İlişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125-a maddesi uyarınca belirlenmemesi, 2-5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekirken, mükerrir olmayan sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden ve sanığın hürriyeti bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılmasının hangi sebeple somut olayın koşullarında zorlayıcı bir ihtiyaçtan kaynaklandığı açıklanmadan orantılılık ilkesine aykırı şekilde hapis cezasının tercih edilmesi, 3-Hakaret suçunun aleni bir yer olan kara yolu üzerinde işlenmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmaması, 4-5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin tatbiki neticesinde hapis cezasının 1 yıl 15 gün yerine 1 yıl 10 gün olarak eksik tayini, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik Üst Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde karar verildi.