Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/10380 E. 2026/11098 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3936 E., 2024/1509 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; hukuka aykırı karar verildiğine, atılı suçu işlemediğine ve katılanın kendisine hakarette bulunduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a. maddesinde düzenlenen hakaret suçunda mağdur kamu görevlisi olup kamu görevlisinin, anılan Kanun'un 6/1-c. maddesinde “kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi” olarak tanımlanması nedeniyle her olayda, mağdurun kamu görevlisi olup olmadığının, anılan Kanun maddesi çerçevesinde belirlenmesi gerektiği, ayrıca hakaretin yerine getirilen kamu görevi nedeniyle yapılması, kamu görevi ile hakaret eylemi arasında nedensellik bağının bulunması gerekir. İncelemeye konu olayda; sanığın, davaya konu canlı yayın içeriğinde katılanın şirket çalışanı olduğunu söylemesi karşısında, mağdurun suç tarihinde belediyede hangi kadro ve statü kapsamında çalıştığı araştırılıp, kamu görevlisi olup olmadığı saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a. maddesinin tatbiki, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ardahan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.