Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/8540 E. 2025/16061 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2041 E., 2022/2571 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi'nce 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin artırım oranının hatalı yazılması nedeniyle 1/6 olarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2. Tebliğnamede sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine 29. maddesinin uygulanması nedeniyle hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, söylenen sözlerin hakaret ve sövme olarak değil, ağır eleştiri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanların müvekkiline davranışlarının gözardı edilmemesi gerektiğine, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi'nin, olay yeri CD görüntüleri ile beyanlara göre, polis memurlarının, sanığa yönelik haksız bir fiilinin ve 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, kabulle çelişecek biçimde 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uygulanmış ise de aleyhe istinaf bulunmadığı bu nedenle bozma yapılamayacağı yönündeki takdir ve gerekçesi yerinde görüldüğünden, Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Sanığın savunmalarına, katılanlar ... ile ...'in beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine, engel sabıka kaydı nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50, 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, cezayı aleyhe değiştirme yasağına ilişkin hüküm uygulanırken uygulama maddesinin "5271 sayılı Kanun’un 283/1. maddesi '' yerine ''1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi” olarak yazılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından "1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi" çıkarılarak yerine, "5271 sayılı Kanun’un 283/1. maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2025 tarihinde karar verildi.