Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/58 E. 2025/2399 K.

SAYISI : 2022/207 E., 2022/289 K. SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbiri uygulanması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii 08.06.2022 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükümlerin bozulması isteğinde bulunmuştur. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Akıl hastalığına özgü güvenlik tedbirlerinin kanuni bağlamda uygulandığı, Hafik İlçe Devlet Hastanesince düzenlenen raporda katılanın sol dördüncü parmağında çatlak olduğunun belirtilmesine karşın, sanık hakkında kasten yaralama eylemi bakımından 5237 sayılı Kanun'un 87/3. maddesinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı değerlendirilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "sanığın, katılana Facebook isimli sosyal medya sitesinden mesaj göndererek hakarette bulunması ve yüze karşı hakaret eylemini ise aleni olmayan dinlenme odasında gerçekleştirmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini ile hapis cezalarının tamamının akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanmasına karar verilmesine karşın, uygulama yeri bulunmayan hak yoksunluklarına da hükmedilmesi'' dışında isabetsizlik görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi ile 125/4. maddesinin tatbikine ilişkin kısımların çıkarılarak yerine uygulamaya göre sonuç hapis cezasının "1 yıl 15 gün" e indirilmesine ve hükmün (C) bendinin 9. fıkrasındaki "1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası" ibaresinin çıkarılarak yerine "1 yıl 15 gün hapis cezası" ibaresinin eklenmesi suretiyle, tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.