Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/5369 E. 2025/783 K. – Hakaret

BOZMA ÜZERİNE İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/795 E., 2023/95 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma üzerine, sanık hakkında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, dilekçesinin mağdurların eline hiç geçmediğine, atılı suçun oluşmadığına, heyetin dilekçeden haberi olduğunun kabulü halinde ise İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğuna, mağdurlara yönelik ne şekilde hakaret suçunun işlendiğinin açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulduğuna, bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın ikrarına, suça konu sözlere ilişkin dilekçe içeriğine göre sanığın atılı suçu işlediğine, engel sabıkası ile suçlu kişiliği değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması ve yasal engel nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50., 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. Ancak, 1.Mağdur sayısı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçunda temel ceza belirlenirken tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğundan bahisle hapis cezasının tercih edilmiş olması, sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetindeki 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinde düzenlenen suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesine göre, uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; sözü edilen suçtan mahkumiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve temel ceza belirlenirken hapis ya da adli para cezasından hangisinin tercih edildiği denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilmek suretiyle değerlendirilmesi zorunluluğu, Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde karar verildi