Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/5322 E. 2025/14766 K. – Hakaret
Konu: Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/5322
- Karar No
- 2025/14766
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakaret
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2021/23 E., 2022/1272 K. SUÇ: Hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve dosya içeriğinde, 5271 sayılı Kanun'un 2 94... . maddeleri uyarınca sunulacak temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermesi gerektiğine dair ihtarın bulunmaması karşısında; sanık müdafiinin 11.09.2024 tarihli dilekçesinde temyiz nedenlerini bildirmesi nedeniyle tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi görüşüne iştirak edilmeyerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri; sanığın sigara içilmeyen koğuşa gitme talebinden dolayı tartışmanın yaşandığına, sanığın kaldığı koğuşun yasal düzenlemelere uygun olup olmadığının araştırılmadığına, atılı suçu işlediğinin kabulü halinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamasının hatalı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, bozma sebebi dışındaki diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 1. Sanığın sigara içilen koğuşta kalmama talebinin dikkate alınmadığına ilişkin savunması, tanık...'in bu beyanı doğrulaması ve aynı olay ve zaman diliminde işlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunda haksız tahrik hükümlerinin uygulandığının anlaşılması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 2. 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken mağdur sayısı dikkate alınıp artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3. 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince belirlenen hapis cezasından indirim yapılırken 1 yıl 15 gün yerine hesap hatası sonucu 12... gün hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2025 tarihinde karar verildi.