Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/5220 E. 2025/16317 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2023/5220
Karar No
2025/16317
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/122 E., 2022/1325 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet savcısının başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın hakkaniyete aykırı olduğuna, cezalandırılması için yeterli delilin bulunmadığına, lehine olabilecek hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; haksız tahrike konu olabilecek bir durumun dosya kapsamında tespit edilememesi, seçimlik cezada adli para cezasının tercih edilmiş, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmış, lehine olabilecek diğer hükümlerin uygulanmama gerekçelerinin kararda gösterilmiş ve bunların yerinde görülmüş olması nedeniyle sanığın diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde düzenlenen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve eylemin pandemi tedbirleri kapsamında sokağa çıkma kısıtlamasının olduğu bir anda işlendiğinin anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı hâlde aleniyet hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza belirlenmesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/5220, K. 2025/16317, T. 16.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2023-5220-e-2025-16317-k-ea6b113cbfad