Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/5057 E. 2025/396 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/848 E., 2022/950 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın, polis memurları tarafından banka kelepçelenerek haksız bir biçimde tahrik edildiğine, görüntü kayıtlarının kim tarafından çekildiğinin tespit edilerek bilirkişi marifetiyle çözümlerinin yapılması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıda belirtilenler dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. 1. Dosya kapsamından; sanık hakkında aynı olayda kolluk görevlilerine hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesinin 2019/84 E. sayılı derdest dosyasının bulunduğunun anlaşılması, Cumhurbaşkanına hakaret suçu ile birlikte kamu görevlilerine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun işlendiğinin kabulü halinde, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi karşısında, İlk Derece Mahkemesinin 2019/84 E. sayılı dosyasının akıbeti araştırılıp delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Tekerrüre esas alınan İlk Derece Mahkemesinin 2006/301 Esas, 2007/80 Karar sayılı ilamı incelemeye esas olmak üzere dosya içine alınmadan eksik araştırma ile karar verilmesi, bu ilamda da 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereği mükerrirliğe karar verildiğinin kabul edilmesine rağmen buna ilişkin herhangi bir kaydın dosyada bulunmaması, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Karataş Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.