Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/4147 E. 2025/6114 K. – Cumhurbaşkanına

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1087 E., 2021/1558 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; kamera kayıtlarının bulunmadığına, soruşturma aşamasında olay tarihi tespit edilmeden işlem yapıldığına, kovuşturma aşamasında iddia edilen olay saatinde sanığın veteriner randevusunda bulunduğunun kanıtlandığına, bu suretle sanığın atılı suçu işlemediği sabit olduğundan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir. Katılan vekilinin temyiz istemi; tanıklar ile sanık arasında suç isnadını gerektirecek bir husumetin bulunmaması karşısında tanık beyanlarına itibar edilerek Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın ifade özgürlüğü kapsamında bulunmayan ve eleştiri sınırları içerisinde değerlendirilmesi mümkün olmayan sözlerinin, sübut bulan Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi, davaya konu sözleri duyduğunu beyan eden tanıklar ile sanık arasında mahkemelere de yansıyan husumet olması ve tanıkların çelişkili beyanlarda bulunması doğrultusunda beraat kararının usul ve yasaya uygun bulunmasına ilişkin Bölge adliye mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde beraat hükmü kurulmasına dair Bölge adliye mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında kararın gerekçesine göre 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken aynı fıkranın (c) bendi uyarınca verilen beraat kararının usul ve yasaya uygun bulunması suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii, katılan vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasından "istinaf başvurusunun esastan reddine" ibaresi çıkartılıp yerine "yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e uyarınca sanığın beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.