Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/3584 E. 2024/8598 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2797 E., 2021/2997K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Şikâyetçi ...'in yapılan tüm araştırmalara rağmen kovuşturma aşamasında beyanının alınamadığı, ... vekilinin ise şikâyetçi adına açıkça katılma talebinde bulunmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince katılan ...'a hakaret suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2019 tarih ve 2015/1125 Esas, 2019/328 Karar sayılı ilamıyla, sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bedi uyarında beraat kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanığın eyleminin tanık anlatımları ile de sabit olduğundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına, sanığın mahkumiyetine ve katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, olay günü acil servis bölümünde muayene işlemleri sırasında; hastanede doktor olarak görevli bulunan şikâyetçi ... ve hemşire olan katılan ...'a hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında İlk Derece Mahkemesince; şikâyetçi ve katılan anlatımları arasında çelişki bulunması ve çelişkinin giderilememesi, kamera görüntüleri ile katılanın olay anlatımının uyumlu olmaması ve sanığın aşamalardaki inkara yönelik savunması ile tüm dosya kapsamı karşısında cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığından bahisle sanığın beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE A.Şikayetçi ... Adına Şikayetçi Vekilinin Temyizi Yönünden; Şikâyetçi ...'in yapılan tüm araştırmalara rağmen kovuşturma aşamasında beyanının alınamadığı, ... vekilinin ise şikâyetçi adına davaya katılmaya yönelik bir talebinin de olmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığından mağdur vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.Katılan ... Adına Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden; Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın beraati yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR A.Şikayetçi ... Adına Şikayetçi Vekilinin Temyizi Yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Katılan ...'a Adına Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendine açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziosmanpaşa 1.Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23.Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.