Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/1704 E. 2025/7910 K. – Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1430 E. , 2021/1191 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; suç işleme kastının bulunmadığını ileri sürerek hakkında verilen mâhkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamındaki deliller değerlendirilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiş, Ancak, 1-Sanığın, hastanenin acil servisinde doktor olarak görev yapan katılan ...'ye ve ardından yaşadığı olaya müdahale eden katılan doktor ...'a yönelik söylediği hakaret içerikli sözlerinin bütün halinde zincirleme biçimde hakaret suçunu oluşturması karşısında, TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenen temel cezada anılan Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılarak tek hüküm kurulması gerekirken, iki ayrı hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi, katılan ...’a yönelik eyleminden dolayı kesin nitelikte hapis cezasına hükmedilmesi ve bu hükmün temyize konu edilmemiş olması karşısında, bozma sonrası yapılacak yargılamada verilecek cezadan, katılan ...’a yönelik hakaret eyleminden verilen hapis cezasının mahsup edilmesinin gerekmesi, 2-Kabule göre de ; 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde düzenlenen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda hakaret eyleminin acil servisin neresinde gerçekleştiği tespit edilip, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanık hakkında yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Van 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,29.04.2025 tarihinde karar verildi.