Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/1649 E. 2025/5552 K. – Göçmen Kaçakçılığ

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/456 E., 2022/1186 K. SUÇ : Göçmen kaçakçılığı HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, koşulları bulunmayan duruşma isteğinin reddine karar verilerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıklar hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan duruşmalı inceleme neticesinde mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafii 15.11.2022, 28.11.2022 ve sanık ... müdafii 03.11.2022 tarihli temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü sebeplerle hükümlerin bozulması talebinde bulunmuştur. III. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Göçmen Kaçakçılığı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir. B. Sanık ... Hakkında Göçmen Kaçakçılığı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Somut olayda müdafii bulunmayan sanığın üzerine atılı suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 79/1-a, 79/2-b ve 79/3 madde ve fıkralarında öngörülen hapis cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa baro tarafından zorunlu müdafi tayini sağlanıp, aynı Kanun'un 188/1. maddesi de gözetilerek atanacak müdafiinin huzurunda savunmasının alınması gerekirken, bu hususa uyulmadan yargılama yapılarak mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Hukuka aykırı görülmüştür. I V. KARAR A. Sanık ... Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ... Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.03.2025 tarihinde karar verildi.