Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/1446 E. 2023/22483 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2023/1446
Karar No
2023/22483
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR SAYISI : 2022/499 E., 2022/1761 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2022 tarihli ve 2021/901 Esas, 2022/75 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi, 265 inci maddesinin ilk fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca sırasıyla doğrudan 3.600,00 TL adli para ve 7 ay 15 gün hapis cezalarıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin 14.09.2022 tarihli ve 2022/499 Esas, 2022/1761 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir. 3. Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, temyiz hakkını kullanma talebine ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları" ile anılan Kanun madde ve fıkrasının (d) bendinde yer verilen "...ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler, yine 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/1446, K. 2023/22483, T. 12.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2023-1446-e-2023-22483-k-875955e6e2a6