Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/13681 E. 2025/4423 K. – Göçmen Kaçakçılı

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/132 E., 2023/453 K. SUÇ : Göçmen kaçakçılığı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2..Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, unsurları oluşmayan suçtan mahkumiyet kararı verildiğine, etkin pişmanlık ve samimi ikrarının dikkate alınmadığına, maddi durumunun iyi olmadığına, mağdur olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, 31.07.2019 tarihli olay ve yakalama tutanağı, teşhis tutanağı, göçmen şahısların beyanları ve sanığın kaçamaklı ikrarları karşısında, sanığın yabancı uyruklu göçmenleri, maddi menfaat karşılığı yasa dışı yollardan ülkeye sokmak ve ülkede kalmalarına imkan sağlamak suretiyle göçmen kaçakçılığı suçunu işlediğinden bahisle hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatası sebebiyle "7 yıl 15 ay " yerine "6 yıl 15 ay" olarak eksik hapis cezası tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından ve cezayı aleyhe değiştirme yasağına uygun olarak sonuç hapis cezasının "5 yıl 6 ay 20 güne" indirilmesi nedeniyle bozmayı gerektirmediği belirlenerek ve hükmedilen adli para cezasının ise sanık lehine olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştiri yerinde görülmeyerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Muradiye Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.03.2025 tarihinde karar verildi.