Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/11642 E. 2025/15771 K. – Hakaret
Konu: Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/11642
- Karar No
- 2025/15771
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakaret
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2858 E., 2023/776 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; mükerrer yargılama yapıldığına, çelişen hükümler nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, tanık beyanına itibar edilmeme nedenlerinin gerekçelendirilmediğine ve resen gözetilecek nedenlere ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanık ...'ın sanık savunmalarını doğrular mahiyette beyanda bulunması, tutanak tanığı ...'nin soruşturma aşamasında olayın başlangıcındaki sözlü münakaşaya şahit olmadığını beyan etmesine karşın kovuşturma evresinde hakaret ettiğini söyleyerek çelişkili beyanda bulunması karşısında, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, gerekçesiz karar verilerek Anayasa'nın 141., 5271 sayılı Kanun'un 34., 223. ve 230. maddelerine muhalefet edilmesi, 2-Kabule göre de; Sanığın savunmasında mağdur ...'ın hakaret ederek kendisini darp ettiğinden bahsetmesi, Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/989 Esas, 2019/572 Karar sayılı ilamı ile; mağdur ... hakkında; sanığa karşı işlediği hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, yaralama suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129. maddesinin uygulama olanağının bulunup bulunmadığının tartışılmaması, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 Sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2025 tarihinde karar verildi.