Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/826 E. 2024/15141 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/826
Karar No
2024/15141
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER: Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın görevli memurlara hakaret ya da direnme eylemi olmadığına, atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına bu nedenle şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, mağdur ve şikayetçi polis memurlarının aşamalarda birbirleriyle uyumlu beyanda bulunmaları, kamera görüntülerinin iddiayı desteklemesi ve 25.09.2018 tarihli haciz tutanağı karşısında, sanığın kamu görevlisi olan mağdur ve şikayetçilere dini değerlerden bahisle hakarette bulunması ve kırdığı cam şişelerle üzerine yürüyüp tehdit etmek suretiyle direndiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararları verilmesine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmış, Sanığın eylemlerini birden fazla kamu görevlisine karşı işlemesi nedeniyle verilen cezalarında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılırken, mağdur sayısına göre arttırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentlerindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış sair temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 3 Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/826, K. 2024/15141, T. 25.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-826-e-2024-15141-k-822e38e6dc1f