Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/73 E. 2024/9479 K. – Görevi Yaptırmamak

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/73
Karar No
2024/9479
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/503 E., 2016/370 K. KATILANLAR : ..., ... SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında, görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, aynı Kanunun 53 ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle, mahkumiyet kararının yokluğunda verildiğine, verilen mahkumiyet hükmünün kendisine tebliğ edilmediğine, temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, kardeşini yakalamak isteyen görevli polis memurlarının üzerine, duvar kaplama taşlarını atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden olduğu, bu suretle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Başka suçtan cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'e duruşmadan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve bağışık tutulma talebi de bulunmadığı halde, 30.03.2016 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, bozmayı gerektirmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümününde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, başkaca yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/73, K. 2024/9479, T. 02.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-73-e-2024-9479-k-3f4f4134fc41