Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/6767 E. 2023/23617 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/6767
Karar No
2023/23617
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/825 E., 2015/809 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki hüküm yönünden de 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; Mahkemece eksik inceleme sonucunda karar verildiğine, sanığın atılı suçları işlemediğine, tutanağın sanığın şikâyet amacıyla polis merkezine gitmesi üzerine düzenlendiğine ve gerçeği yansıtmadığına, tanık olan polis memurunun taraflı beyanda bulunduğuna, lehe olan delillerin dikkate alınmadığına, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurlarının oluşmadığına, mahkemece somut bir gerekçe gösterilmeksizin erteleme ve seçenek yaptırımlara çevrilme hükümlerinin uygulanmadığına, bu ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın katılana hitaben tehdit ve hakaret sözleri söyleyip, katılanın yakasına yapışmak suretiyle üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden Olay tutanağı içeriği, tanık anlatımları, katılanın aşamalardaki beyanları uyarınca sanığın atılı suçları işlediğine ve adli sicil kaydında tekerrüre esas ilam da dahil birden fazla mahkûmiyet ilamı bulunan sanık hakkında erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. B. Sair Yönlerden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıdaki bozma sebebi dışındaki başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın savunmalarında katılan polis memurunun kendisine hakaret ettiğine ve kolundan tutarak dışarı çıkması için sürüklediğine dair beyanı ve sanık hakkında düzenlenen adli rapor içeriği ile tanık E. Ç.'nin beyanları karşısında, olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden ise 29 uncu maddeleri uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/6767, K. 2023/23617, T. 02.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-6767-e-2023-23617-k-d6335a0dfc77