Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5532 E. 2025/3735 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3362 E., 2021/2216 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında, 1. Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine, 2. İstinaf başvurusunun esastan reddi kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 29.11.2021 tarihli ek kararla görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296. maddesi uyarınca reddine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii 18.09.2021 ve 02.12.2021 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttiği sebeplerle hükümlerin bozulması isteminde bulunmuştur. III. GEREKÇE Hakaret Suçu Yönünden Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış, hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen " sanık hakkında davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalması nedeniyle mahkum olduğu hapis cezasının tamamının 5237 sayılı Kanun'un 32/2 ve 57. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesine karşın, uygulama yeri bulunmayan hak yoksunluklarının da tatbik edilmesi " dışında isabetsizlik görülmemiştir. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığına ilişkin düzenleme ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinde yer verilen; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Hakaret Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmünden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Malkara 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.