Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/4945 E. 2025/4385 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2618 E. 2021/539 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, Cumhurbaşkanına hakaret suçu ile kamu görevlisine hakaret suçlarının hukuken aynı suç olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğine, fikri içtima hükümlerinin uygulanması suretiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın her iki suçu oluşturan eylemi nedeniyle fikri içtima hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen dışında, bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanık hakkında aynı olaydaki eylemi nedeniyle Cumhurbaşkanına hakaret suçundan dava açılması, bu suçtan verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçu ile kamu görevlisine hakaret suçlarının tek bir eylemle işlenmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince, sanığın cezası daha ağır olan 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesinde düzenlenen Cumhurbaşkanına hakaret suçundan cezalandırılması gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, isabetli görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresi çıkarılıp yerine "hüküm kurulmasına yer olmadığına" ibaresi eklenmek suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.03.2025 tarihinde karar verildi.