Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/4860 E. 2025/3825 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/4860
- Karar No
- 2025/3825
- Karar Tarihi
BOZMA ÜZERİNE İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/139 E., 2021/346 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Bozma üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararıyla sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteğinin; suçları işlemediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanığın tüm aşamalarda tehdit ve hakaret etmediği şeklindeki beyanlarının, olay yerinde bulunan ve tanık olarak dinlenilen polis memurları Y.A. ile B.Ö. tarafından da doğrulanması karşısında, katılanların soyut beyanları dışında sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin sübuta yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi, 2.Kabule göre de; a) Hakaret suçundan verilen hükümde sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine aykırı davranılması, b) Sanığın aşamalarda olay yerine gittiği ve annesi ile kardeşinin katılanlar tarafından darp edildiğini anladığı şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre, sanık hakkında hakaret suçunda 5237 sayılı Kanun'un 129., tehdit suçunda aynı Kanun'un 29. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2025 tarihinde karar verildi.