Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/6036 E. 2025/3428 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1533 E., 2021/1838 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, şikayetçi ve katılanların usule aykırı soruşturma süreci yürüttüklerine, kendilerini tanıtmadan ve sanığa haklarını hatırlatmadan işlem yaptıklarına, sanığın eyleminin kendisine sert bir tavırla "lan" denmesine tepki göstermekten ibaret olduğuna, tanıkların sanıkla husumetli olduğuna, sanığın darp edildiğine ilişkin adli raporların bulunduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Olay tutanağı, katılan ve şikayetçi beyanları ile bu beyanları doğrulayan tanık anlatımları doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın aşamalarda şikayetçi ve katılanların kendisine orantısız güç uygulamak suretiyle darp ettiklerini beyan etmesi ve sanığın adli raporunda basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının belirtilmesi karşısında; adli raporda belirlenen yaralanmalar ile taraf ve tanık beyanlarının ne suretle örtüştüğü, zor kullanma yetkisinde sınırın aşılıp aşılmadığı ile olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması, 2. Sanığın şikayetçi ve katılanlara ikametinin kapısının önünde hakaret ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda, öncelikle suçun işlendiği yerin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve aleniyet ögesinin oluşup oluşmadığının tespiti ile sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tirebolu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.