Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/16719 E. 2025/11558 K. – Cumhurbaşkanına

Konu: Cumhurbaşkanına Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/16719
Karar No
2025/11558
Karar Tarihi
Konu
Cumhurbaşkanına Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2019/2851 E., 2020/1848 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; Şikayetçi ... vekilinin 02.10.2019 tarihli dilekçe ile şikayetçi olup davaya katılmak istediklerini bildirmesine karşın katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince şikayetçinin kamu davasına katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilmiştir. Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; katılma taleplerinin karara bağlanmadığına, davaya konu ifadenin eleştiri sınırlarını aşması dolayısıyla, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği ile katılanın onur, şeref ve saygınlığını hedef alarak atılı suçun unsurlarını oluşturduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, davaya konu gönderinin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmadığı, siyasi eleştiri bağlamı dolayısıyla ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı anlaşılmış, neticeten suçun unsurlarının oluşmaması sebebiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/16719, K. 2025/11558, T. 23.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-16719-e-2025-11558-k-e28c3c9b80d8