Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/13679 E. 2025/11411 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/478 E., 2021/824 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ile müdafiinin başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın alkolün etkisiyle davranışlarını yönlendirme yeteneğini büyük ölçüde kaybettiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, 5237 sayılı Kanun'un 34. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmaması karşısında aşağıda belirtilen dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Sanığın aynı eylemiyle Cumhurbaşkanı dışında kendisine müdahale eden polis memurlarına da hakaret ettiği ve soruşturma aşamasında dosyaların tefrik edildiği anlaşılmakla, Cumhurbaşkanına hakaret suçu ile birlikte kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun işlendiğinin kabulü halinde, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi karşısında, polis memurları hakkındaki sözlerinden dolayı sanık hakkında kamu görevlisine yönelik hakaret suçundan açılan bir dava olup olmadığı araştırılıp, koşulların oluşması halinde birleştirme kararı verilerek delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinde hukuka aykırılık görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Malatya 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2025 tarihinde karar verildi.