Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/12180 E. 2025/4953 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/31 E. 2021/216 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince hüküm kaldırılıp duruşma açılarak mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; suçun oluştuğuna ilişkindir. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; ''haramgöz'' sözünün hakaret suçunu oluşturduğuna ve 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu; Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında sonuç olarak adli para cezası verilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği mahkumiyet hükmünden "5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 45. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.03.2025 tarihinde karar verildi.