Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/120 E. 2024/14098 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ: Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; suç işleme kastı bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine bu nedenlerle hükmün bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; 08.11.2019 tarihli Açık Kaynak Araştırma Raporu ve paylaşımda dünya işaretinin yer almaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, eylemin herkese açık olmayan paylaşımla yapıldığının belirlenmesi karşısında; aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesine göre artırım yapılarak fazla ceza tayini isabetli bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303/1-h maddesi gereği mahkumiyete ilişkin hüküm fıkrasından "TCK'nun 125/4. maddesinin uygulanmasına'' ilişkin kısım çıkarılarak sanık hakkında verilen "sonuç adli para cezasının 6.080 TL'ye indirilmesi" suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.