Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/11000 E. 2025/7838 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 18.01.2022 SAYISI : 2019/3218 E. 2021/2438 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER :İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hüküm ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince, görevi yaptırmamak için direnme suçunda istinaf başvurusunun esastan reddine, hakaret suçunda istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ve 18.02.2022 tarihli ek kararla görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; suçlamayı kabul etmediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, beraatine karar verilmesine bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine aykırı davranılması, 2- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle, sanığın TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Diyarbakır 12.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,29.04.2025 tarihinde karar verildi.