Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/9855 E. 2023/17961 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 ve 58 üncü maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, eşi olan katılanın şikâyetten vazgeçtiğine vesaire ilişkindir. Tebliğname'de hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Katılan ile sanığın evli oldukları, olay günü ...'da bulundukları sırada aralarında tartışma çıktığı, çıkan tartışma sırasında sokak üzerinde sanığın katılana hitaben "s... git" demek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece katılanın iddiası ve sanığın savunmaları karşısında sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile sanığın aşamalarda atılı suçu ikrar etmesi karşısında, sanığın eşi olan katılana sokak üzerinde sinkaflı sözlerle hakaret ettiği anlaşılmakla, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden Hakaret suçunun takibinin şikâyete bağlı olması, katılanın hükümden sonra verdiği 12.11.2015 havale tarihli dilekçeyle sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçmesi ve sanığın da 25.06.2015 tarihli duruşmada şikâyetten vazgeçmeyi kabul edeceğini beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. Tebliğname'deki görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5230 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü ve altıncı fıkraları, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.