Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/9198 E. 2023/17467 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 58 inci maddesi uyarınca da tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Tebliğname'de sanık hakkında kurulan hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, cezanın en üst seviyeden verildiği, mahkumiyet hükmünün bozularak beraatine karar verilmesi gerektiği talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Olay günü sanığın aracının sağ dikiz aynasına katılan ... ’nün bisikletinin çarptığı, katılanın sanığa zararını karşılayabileceğini söylemesi üzerine sanığın "Ne yapmaya çalışıyorsun a**na koyduğum çocuğu, s**tirme bana paranın a**nı kitabını, buradan kaybol." şeklinde karşılık verdiği iddiası ile açılan davada, Mahkemece sanığın eylemi sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçunun, 6763 sayılı Kanun'daki değişiklik tarihinden önce de uzlaşmaya tabi olduğu ve soruşturma aşamasında taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı anlaşılmakla, Tebliğname'deki bozma isteyen görüşe bu nedenle iştirak edilmemiştir. 1. Sanığın tevilli ikrarı, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın katılana yönelik hakaret suçunu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. 2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Hakaret suçu yönünden, sanığın kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle hakaret eyleminde, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.