Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/43836 E. 2024/13962 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/43836
- Karar No
- 2024/13962
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında, 1. Hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi, 2. Tehdit suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü kaldırılarak duruşma açılmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, şikayetçi beyanlarının soyut ve dayanaktan yoksun olduğuna, tanıkların objektif olamayacağına, beyanlarının çelişkili olduğuna, olay tutanağında hakaret edildiğinden bahsedilmediğine, şüpheden sanığın yararlanacağına, kabul anlamına gelmemekle birlikte eylemin şikayetçinin görevinden dolayı gerçekleştirilmediğine, unsurları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 265/4. maddesinde düzenlenen artırımın uygulandığına, şikayetçinin sanığa hakaret etmesine karşın sanığın karşılık vermediğine, aynı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin gerekçesinin yasal ve yeterli olmadığına yöneliktir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye uygun olarak, Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmamış, temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmış, aynı Kanun'un 6/1-f maddesine göre silahtan sayılan kırık şişenin suçta kullanılması sebebiyle aynı Kanun'un 265/4. maddesinin uygulanması ile olay tutanağı, şikayetçi beyanları ve tanık anlatımları doğrultusunda sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin kabul edilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.