Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/3951 E. 2023/17167 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz isteği, kendisinin, sanığın kız arkadaşını rahatsız ettiğine yönelik iddianın doğru olmadığı, sanığın kendisini aramak ve mesaj çekmek suretiyle hakaret ettiği, bu sebeple sanığın cezalandırılmasını istediğine vesaire ilişkindir III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, katılanın kullanımında bulunan telefon hattına gönderdiği kısa mesajlarla sinkaflı hakaret ettiği, ayrıca "O... çocuğu", "p... evladı." vb. sözler sarf ettiği iddiasına ilişkin; sanığın, bir arkadaşını telefonla rahatsız etmesi üzerine katılanı uyarmak amacıyla aradığını ancak katılanın kendisine hakaret etmesi sebebiyle karşılık verdiğine yönelik savunması, katılanın, sanığın arkadaşı ...'ye yönelik eylemlerine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/113 Esas ve 2014/180 Karar sayılı kararının da sanığın savunmasını desteklemesi neticesinde sanığın savunmasının aksinin kanıtlanamaması gerekçesiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden Sanık savunması ve bu savunmayı destekler mahkeme kararı çerçevesinde aksi kanıtlanamayan sanık savunmasına itibar edilerek hakaretin karşılıklı olduğunun kabulüne ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. B. Sair Sebepler Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde karar verildi.