Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/39452 E. 2024/15193 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmü Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteğinin özetle; toplanan delillerin suçun sübutuna yeterli olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Cumhurbaşkanına hakaret ile hakaret suçunun birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 299. ve 125. maddelerinin ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır ceza öngören 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi ve dosya kapsamından Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ayırma kararı verilerek, soruşturma ve kovuşturmanın ayrı yürütüldüğü ve Cumhurbaşkanına hakaret suçundan Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının açıklanmasının geri bırakıldığı, bu kararın, Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine yapılan itirazın reddedilmesi sonucunda 04.07.2019 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hakaret suçu yönünden açılan davada 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca"karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde "ceza verilmesine yer olmadığına" dair hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesi gereğince hüküm fıkrasından "CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA," ibaresinin çıkartılıp yerine; “ KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞA..." ibaresinin eklenmesi suretiyle, tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.