Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/37536 E. 2024/5777 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/37536
Karar No
2024/5777
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR SAYISI : 2018/3342 E., 2019/733 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen hakaret ve tehdit suçlarından sanıkların beraatlerine karar verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin 22.03.2019 tarihli ve 2018/3342 Esas, 2019/733 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak hükmedilmiştir. 3. Bölge Adliye Mahkemesinin 27.11.2019 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla katılan sanık müdafiinin 7188 sayılı Kanun kapsamındaki temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan sanık müdafiinin temyiz istemi, yüklenen suçların 7188 sayılı Kanun kapsamına girdiğine, asıl kararın gerekçesinin yetersiz olduğuna, ayrıca müvekkilinin beraat etmesi nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine, bu nedenlerle asıl kararın bozulması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE 24.10.2019 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ve aynı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (f) fıkrasına göre, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un yayımlandığı tarihten itibaren 15 gün içerisinde talep edilmesi koşuluyla anılan maddede belirtilen suçlarla ilgili olarak bölge adliye mahkemelerince verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında uygulanacağının belirtilmesi karşısında, tehdit ile 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ilk fıkrasında düzenlenen hakaret suçlarının bu kapsamda olmadıkları anlaşılmakla, katılan sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/37536, K. 2024/5777, T. 02.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-37536-e-2024-5777-k-d8c8e1ea071c