Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/37496 E. 2024/10363 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/37496
Karar No
2024/10363
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2980 E., 2020/136 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Esastan ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteminin özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiğine, delil takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, hükümde çelişki bulunduğuna, cezanın ertelenmesi gerektiğine, takdiri indirim yapılmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığına, lehe hükümlerin uygulanması talebinin karşılanmadığına ve hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, mahkumiyet kararı verilmesine, cezanın ertelenmemesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ve şartları oluşmayan haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak; Sanığa ek savunma ... verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/37496, K. 2024/10363, T. 16.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-37496-e-2024-10363-k-368c714b0a0f