Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/37208 E. 2024/11409 K. – Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/743 E., 2020/793 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. Tebliğnamede karar tarihinden sonra yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesinde düzenlenen basit yargılama usulüne ilişkin düzenleme ve Anayasa Mahkemesi kararı çerçevesinde hükmün bozulması gerektiği görüşü belirtilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, şikayetçinin uygulamasının keyfi olduğuna, sanığın tanık dinletme talebinin bulunduğuna, tanık ve şikayetçi beyanlarının çelişkili olduğuna, dinlenilen tanıkların şikayetçinin komutasında çalışmaları sebebiyle tarafsız olmadıklarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, tekerrüre esas alınan ilamın sonradan ortadan kalktığına ve lehe hükümlerin uygulanması yönündeki talebin karşılanmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın sonradan ortadan kalktığına dair bir bilgi bulunamadığı ve temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği belirlenmiştir. 2. 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51 ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinde düzenlenen hükümlerin uygulanmaması ve 12.02.2020 tarihli talimatla yapılan sorgusunda tanıklarını bildireceğini belirten sanığın 05.03.2020 tarihli oturuma kadar herhangi bir bildirimde bulunmadığı anlaşılmakla şikayetçi ve tanıkların birbirleriyle uyumlu anlatımları doğrultusunda atılı suçu işlediğine karar verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 3. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.