Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/35536 E. 2024/13252 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/35536
Karar No
2024/13252
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Yapılan ön inceleme neticesinde, temyizin kapsamının trafik güvenliğini tehlikeye sokma, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olduğu anlaşılmakla birlikte sanık hakkında; Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, görevi yaptırmamak için direnme ve katılan ...'e karşı 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi kapsamındaki hakaret suçlarından Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Katılanlar ..., ... ve ...'e karşı hakaret ile mağdur ... Ö.'ye karşı hakaret suçundan kurulan hükümlerin ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırma ve inceleme yapılıp, savunmasının dikkate alınmadığına, polis memurlarının darp ve hakaretine maruz kaldığından kendisini savunduğuna, mağdur ... Ö.'nün muayene etmeden rapor düzenlediğine ve lehe hükümlerin uygulanması istemine ilişkindir. III. GEREKÇE Katılanlar ..., ... ve ...'e karşı hakaret ile mağdur ... Ö.'ye karşı hakaret suçu yönünden, sanık ve müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Eylemlerini, kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı olayın devamı niteliğindeki davranışlarla, birden fazla katılan ve mağdura karşı gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle hakaret suçundan tek hüküm kurulup, belirlenecek temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, mağdur ve katılan sayısı da dikkate alınarak artırılması gerektiği gözetilmeden iki kez mahkûmiyetine karar verilmesi, 2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve somut olayda, mağdur ... Ö.'ye karşı hakaret eyleminin acil servisin muayene bölümünde gerçekleşmiş olması karşısında, aleniyet öğesinin ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, sanığın cezasında artırım yapılması, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Katılan ...'e Karşı Hakaret, Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmaması dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, anılan Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılanlar ..., ... ve ...'e Karşı Hakaret ile Mağdur ... Ö.'ye Karşı Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bucak 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/35536, K. 2024/13252, T. 23.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-35536-e-2024-13252-k-24e541bb9908