Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/33649 E. 2024/5926 K. – Görevi Yaptırmam

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/33649
Karar No
2024/5926
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1890 E., 2018/2222 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 12.04.2018 tarihli ve 2015/343 Esas, 2018/254 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanın temyiz isteminin; silahı dahi inkar eden sanığın eyleminin öldürmeye yönelik olduğuna, hukuki değerlendirmede hataya düşüldüğüne, sanığın hedef gözeterek kendisine ateş ettiğine ve hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. 2.Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; sanığın katılan ...'un bulunduğu aracı hedef alarak öldürmeye elverişli tabancayla, birden fazla kez ateş ederek olay yerinden kaçması, hedef alınan bölge, kurşunların isabet yeri,atış sayısı dikkate alındığında sanığın öldürme kastı ile hareket ettiği anlaşılmakla kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, kendisini yakalamak isteyen katılan ve şikayetçi polis memurlarına belinden çıkardığı tabancayı doğrultarak “Durun gelmeyin öldürürüm.” dedikten sonra kaçtığı, sokakta sıkıştırıldıktan sonra da şikayetçileri hedef alarak öldürmeye elverişli tabanca ile üç el ateş ettiği, mermilerden iki tanesinin katılanın içinde bulunduğu ekip otosunun tavan kısmına ve sağ ön kapı camına isabet ettiği ve sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçu işlediği İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, hüküm kaldırılarak görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddeleri kapsamında katılan ve Cumhuriyet savcısının belirttiği hukuka aykırılık nedenleri yönünden: Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede: Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Cumhuriyet savcısı ve katılanın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararında katılan ve Bölge Adliye Mahkemesince Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/33649, K. 2024/5926, T. 06.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-33649-e-2024-5926-k-bb5e70796295