Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/29061 E. 2024/5258 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1141 E., 2016/457 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, eksik ve hatalı inceleme yapıldığına, katılanın eyleminin haksız fiil oluşturmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte katılanın eylemi haksız fiil olarak kabul edilse bile sanık hakkında ceza verilerek indirim uygulanması gerektiğine, açıklanan ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan kararın katılan lehine bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, çalıştığı bölümdeki telsiz telefonun iş yeri sahibi olan katılanın talimatıyla kaldırılması üzerine katılanın gıyabında sinkaflı sözlerle hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece sanığın hakaret içeren sözleri katılanın haksız hareketlerine karşılık söylediği kabul edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, katılan vekilinin temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede; ''Olay ve Olgular'' başlığı altında belirtilen şekilde gerçekleşen olayda; katılanın, sahibi olduğu iş yerinde sanığın çalıştığı bölümde bulunan telefonu kaldırtması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında haksız bir fiil olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle anılan maddenin uygulanması nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.