Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/24992 E. 2024/3418 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/10 E., 2016/173 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, iletme kastı olduğunda hakaret suçunun oluşacağına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, sahte Facebook hesabı açarak şikâyetçinin fotoğrafını kullandığı ve şikâyetçi hakkında hakaret içeren sözler yazdığı iddiası ile açılan davada, şikâyetçinin gıyabında söylenen sözü 3 kişinin duymadığı ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle, Mahkemece beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanığın üzerine atılı hakaret suçunun takibinin şikâyete bağlı olması, şikâyetçinin 31.03.2016 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçmesi ve sanığın da 31.03.2016 tarihli duruşmada şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi nedeniyle kararda hukuka aykırılık bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 inci maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü ve altıncı fıkraları, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2024 tarihinde karar verildi.