Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/23583 E. 2024/2418 K. – Hakaret
Konu: Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/23583
- Karar No
- 2024/2418
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakaret
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/859 E., 2016/298 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında; hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteğinin, lehine hükümlerin değerlendirilmediğine, aleyhine hususlar dikkate alınarak hükmün kurulduğuna ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay tarihinde Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olan babasını ziyaret için giden sanığın, infaz kurumuna giriş aşamasında yapılan üst aramasında tespit edilen demir (bozuk) paraların bırakılması gerektiğinin söylenmesi üzerine, aralarında çıkan tartışmada sanığın şikâyetçilere yönelik "Böyle devletin anasını sinkaf edeyim, sanki teröristiz, başkası bomba sokar sesiniz çıkmaz, bize yaptığınıza bak." dediği iddiasıyla sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada, sanığın tevil yollu ikrarına ve şikâyetçilerin aşamalardaki beyanlarına göre atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. 2. Sanık atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir. 3. Şikâyetçilerin aşamalardaki beyanları uyumludur. 4. 26.10.2015 tarihli olay tutanağı dosya içinde mevcuttur. IV. GEREKÇE A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden Tüm dosya kapsamına, sanığın tevil yollu ikrarına ve şikayetçilerin aşamalardaki beyanlarına göre sanığın atılı suçları işlediğine dair ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına, engel mahkumiyeti bulunan sanık hakkında yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 51 inci ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında, düzenlenen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, cezaevinde X-Ray cihazının önünde gerçekleştirilen hakaret eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile 5237 sayılı Kanun 'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması, 2. Hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2024 tarihinde karar verildi.