Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/22313 E. 2024/4059 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/87 E. 2016/543 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜMLER :Ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan sanık ... müdafiinin temyizinin, katılan sanığın olayları açıkça, samimi olarak anlattığına, hakkında beraat kararı verilmesine, diğer sanığın ise cezalandırılması gerektiğine bu sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. 2. Katılan sanık ... müdafiinin temyizinin, sanık ...’in sözlerinin açıkça hakaret içermekte olduğuna ve bu sebeple verilen kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR Katılan sanık ...'ın facebook sosyal paylaşım sitesi üzerinden diğer katılan sanığa "Yavrum benim o kendini bitirmiş Allah bilir kimin hakkı kimde seni iyi yapmış anlaşılan yakışır benim oğluma" şeklinde mesaj yazarak; katılan sanık ...'in de "Şimdi defol git kedi pisliğinde boğul" şeklinde karşılık vermek suretiyle birbirlerine hakaret ettikleri iddia edilmiş; Yerel Mahkemece hakaretin karşılıklı olduğu kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; tüm dosya kapsamı ve tarafların anlatımları karşısında, ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlar açısından Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkeme kararında katılan sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde karar verildi.